Posthane

"Trust no one!"



Hayatım Nuri Bilge Ceylan filmlerine döndü. Güzel manzaralar var ama aksiyon yok. Ve yabancılaşmanın tam ortasındayım.Yeni hayatımdan ve taşındığım evden bahsediyorum.Yaz döneminde bir-iki aylığına kalmak için zabıta blokları diye geçen bir mekana taşındım.Taşra sayılabilecek bir mekan.Evimin çok güzel bir Ankara manzarası var.Ama mahalleye alışmam zaman alacak galiba.

Çünkü 5 yıl Ankara'da kaldığım dönemde öğrenci apartmanlarına,evlerine,öğrenci hayatına farketmeden alışmışım.Bir anda kenar mahalleye taşınınca afalladım sanki. Kenar mahalle dedimse aslında aile mahallesi sayılabilecek bir yer.Bahçeli evler,dar sokaklar.. Kadınlar bahçelerde oturuyor,çocuklar sokakta oyunda. Sanırım civardaki tek bekar benim. Meraklı bakışlar..

Bir de şu kısmı var ki; saat 9'dan sonra civarda açık bakkal yok,gece lambalarının hepsi bozuk.Karanlık çöktüğünde sokaklarda in-cin ve köpekler top oynuyor.

Sinir bozucu şekilde kendimi Anadolu'ya yeni atanmış genç öğretmen gibi hissediyorum.Sinir bozucu dedim çünkü kendimi şehrin merkezine bu kadar ait hissettiğimi farketmemiştim daha önce.Nasıl bu kadar yabancılaşabildim kendime? Sonuçta köylerde büyüdüm, üniversite yıllarıma kadar babamın atandığı okullara yakın olsun diye şimdikine benzer mahallerde oturduk.

Garip..

4 yorum:

Adsız dedi ki... 23 Haziran, 2009  

akdere civarı olacak dediğin yer bilirim...natoya yakın ne demek istediğini anlarım...ama tarif edemedim şimdi.neyse

Aynen tarif ettiğin mekan.Ama sevemedim bir türlü ya.. Taşınacağım 1-2 aya insallah.

Adsız dedi ki... 23 Haziran, 2009  

dur tarif edeyim biraz..Cebeciden başlar yol çıkarsın yokuşa hele bir de eski bir otobüse düştüysen ya da dolmuşta ayaktaysan(kafan tavana çarpa çarpa)çekilmez olur o yokuş...bir liseye gelirsin orda yol ayrımı başlar.Ankara sıcaksa eğer (kışın ayrı tarifi var elbet) hissedilen sıcaklıkla hava raporundaki sıcaklık arasındaki kadar farklıdır hisler...bunaltıcı, bezdirici başka başka insanlar ama benim için yine de dedemlere giden yoldur.öyle işte,yeni bir semt olarak bir yer tarif edeyim diyeceğim Ankaradan ben bile ümidimi kestim...ağaçlıklı bir yer olsun gönül ister en güzel yerde otur...bu şehirde zor.

gülşah

Allah yardım etsin insan şehrin kalabalığına, stresine alışınca sessiz sakin yerler batar olur bilirim, sudan çıkmış balık gibi :Pp taşınmak isabet olur

Yorum Gönder

Ne okusam? : Sıradan Sözcükler Ne okusam? : Konuşan Pilav Ne okusam? : Baba Ne okusam? : Doğru insanı bulmak Hayırlı Evlat Ne okusam? : Hezeyanlar Ne okusam? : Makarna romantizmden ne anlar? Ne okusam? : 62'den tavşan olur mu? Ne okusam? : Bazen Ne okusam? : Astronot Olcam Ben Ne okusam? : Dünyanın Sonun Arayan Çocuk Ne okusam? : Hayatın Anlamı Ne okusam? : Boş Kağıt Versem Pekiyi Alır mıyım Hocam? Ne okusam? : Butterfly Effect in My Soul Ne okusam? : Gitme Ne okusam? : sonbahar Ne okusam? : Konuşan Pilav Ne okusam? : Baba Ne okusam? : Kuş Hatıratı Ne okusam? : Kuala Lumpur Ne okusam? : Karanlık MasallarNe okusam? : Eski Şarkı
Posthane'den yazı kopyalayan arkadaşlara selam ederim. Kendileri için ufak bir not: Posthane'de yayınlanan yazıların %99'u alıntı değil.Alıntı olduğu zamanda belirtiyorum zaten. Tamam,yazıları internette yayınlayarak telif haklarımı mahsun kırmızıgül'e devretmiş olabilirim. Ama yine de alıntı yaptığınızda kaynak belirtirseniz sevinirim. Emeğe saygı, repleri unutmayalım. pls,tşk,asl..

Arşiv

Twitter




DİKKAT ŞİİR!
Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare, geniş bir anın
Parçalanmaz akışında.

Tanpınar

Blog İstatistiği

Sayaç


Blog Widget by LinkWithin