..bazen de saygıdeger abilerim ablalarım, dunyası yerle bir olur insanın. hayat; fazla yormadan idare etmeyi saglayan butun anlamlarını yitiriverir. en akıllıca sandigınız fikirlerinizin sacmalıgını, en icten duygularınızın yapmacıklıgını kavrarsınız. aslında hicbir konuda fikriniz bulunmadıgını, aslında hickimseye karsı bir sey hissetmediginizi ve tüm evrenin de size karsı gaddarca kayıtsızlık icinde oldugunu. hep gozunuzun onunde durdugu halde o gune dek her nasılsa yok saymayı basardıgınız bu gercegi fark ettiginiz anda ilahi isleyisi de cözmek uzeresiniz demektir.
tanrı,icinde tahammulfersa boslugu doldurmak icin evreni yaratır. evrenin icine gezegenleri, gezegenlerin icine dunyayı, dunyanın icine hayatı, hayatının icine insanı yerlestirir. ve onun icine koyacak bir sey bulamaz. iste insan denen bu tuhaf hayvanın, varlıkların en yucesi ve en anlamsızı kılınısının hikayesi. evrenin orasını burasını felsefeyle, sanatla, askla, hatta ironik bicimde tanrı ile bezerken, ortak anlamsızların en kücügünün elbette bir gercegi unutmamasi gerekmektedir. hakikatte bütün kitaplar sayfaları doldurmak icin yazılır.
*Alper Canıgüz - Oğullar ve Rencide Ruhlar
0 yorum:
Yorum Gönder