"Kara göründü!" diye bağıran miço rağmen ruhumu çeken bir şey var girdaba.Tam anlamını çözdüm derken yaşamak dediğininin Sudanlı bir çocuğun sessizliğinde takılıp kalıyorum ve bencillikte bulduğum öz yerle bir oluyor.Yüzeye varıp bir nefes alayım dediğim anda yine beni yine dibe çeken sorulardan kurtulmak için sarıldığım oyuncakların tatminsizliğine diyeceğim yok,olduğu bu kadarmış. Ancak bu çukurları açan egonun çıkış için bir yol bulamaması yada bulduğu her yolu başka bir çukurla tıkamasına ne demeli? Bazen uçurumun eşiğinden dönsekte bunun adı belli..Herşeye rağmen yaşamak..
Eskileri karıstırırken buldum yine.Okuyunca şaşırıyorum şimdi, ben mi yazdım bu satırları diye..
0 yorum:
Yorum Gönder