Hayata dair bütün motivasyon dayanakları anlamsız kalıveriyor insanın bir anda. Hayatı sırf gün geçsin diye yaşıyormuşuz gibi geliyor bazen. Gün sorunsuz geçsin, ertesi gün olsun yeterli gibi. En azından bana öyle geldiği zamanlar oluyor.
En önem verdiğin anlamların bir anda anlamsızlaşıverdiği bir çukura düşüyorsun. Depresyon değil, yaşamama isteği hiç değil. Genel bir isteksizlik. Yemeğimi yiyeyim, çayımı içeyim, uykum gelsin uyuyayım yarın olsunculuk daha çok.
Sonra Eskişehirspor maçına gidiyorum düzeliyor gerçi:)
0 yorum:
Yorum Gönder