Ağlayan Simitçi

Takipçiler bilir, Ankara'da yaşıyorum. Ankara'yı bilen herkes az çok evimin yerini anlayabilir: Kocatepe Camii'nin arkası..

2-3 ay kadar önce.. Gece geç saatlerde dönüyorum eve; on iki bucuk, bir gibi..  Kolej metrosu tarafından kaptırmış yürüyorum. Birden karanlığın içinden hıçkırıklar duyulmaya başladı. Giderek yaklaştı o hıçkırıklı ağlayış.Ve karanlığın arasından siület göründü: Başının üstünde simit tablasıyla orta yaşlı bir adam. Ağlayarak yürüyor.

Haliyle afallıyor insan. Gecenin 1'inde ağlayan bir simitçi görünce. Tablasındaki yüz civarı simiti görünce acaba simitleri satamadı da ona mı ağlıyor diye geçirdim aklımdan. Acaba nedenini sorsam mı diye geçirdim. Ama soramadım. Elime cebime attım, 10 lira bile yoktu. Civarda da banka yok. Yani sorsam da adama bir hayrım olmaz. Ya da ne bileyim. Çekindim sanki sormaya. Öyle bir şey işte..

Ben şaşkın şaşkın yürümeye devam ederken o da hıçkırarak ters yönde uzaklaştı.

Unuttum gitti.

Ta ki bu geceye kadar. Bu sefer tam ters yönden; Akay kavşağından eve doğru yürüyorum. Gece 12'ye 5 var. Karanlıktan yine hıçkırık sesleri duydum. Ama bu sefer geçen seferki kadar karanlık değil. Sesin geldiği yöne doğru baktım. Gece lambasının altında başında simit tablası ve üstünde simitleriyle bir simitçi yürüyor. Arkası dönüktü, yüzünü göremedim. O kendi yoluna ben yoluma gittik.

Ama anlamıyorum ki.. Derdin nedir arkadaşım. Başında bir tabla simit her gece ağlaya ağlaya geziyor musun? Gece 12-1 gibi Kolej- Kızılay civarında dolaşırsanız Ankara'da ve karanlığın içinde ağlayarak dolaşan bir simitçi görürseniz benim için durdurup bir sorun, derdi neymiş. İki üç tane de simit alın. Beraber yeriz.

Garip.. neyse öyle işte.